Centrum Kultury Zamek

„Warstwy” w choreografii Katarzyny Żeglickiej i Alicji Czyczel eksplorują tematy opieki i troski w duchu radykalnej wyobraźni. Na scenie zobaczymy praktykowanie nadziei oraz emancypację od opresyjnych norm. Obrazy na scenie promują różnorodność ciał, ekspresję artystyczną i dostępność sztuki. Spektakl skupia się na praktykowaniu nadziei, spekulowaniu na temat scenariuszy troski w oparciu o radykalną wyobraźnię na temat antykapitalistycznej i antypatrialchalnej rzeczywistości. Według Alexy Khasnabisha i Maxa Haivena radykalna wyobraźnia czerpie z przeszłości i historii innych ludzi oraz jest podstawą solidarności i walki z opresją. To zdolność wyobrażania sobie świata i życia takimi, jakie mogłyby być. Inspiracją do powstania spektaklu są losy bohaterek książki Cristiny Morales „Lektura uproszczona” oraz życie Fridy Kahlo. Oprócz doświadczenia niepełnosprawności i „słabości”, łączy je niezgoda wobec zastanej rzeczywistości.

W procesie pracy nad spektaklem: „słabość”, anarchia bohaterek z „Lektury uproszczonej” oraz idea opieki i troski zaprowadziły performerki w praktykowanie choreografii mocno zespolonej z ich wrażliwością, a ich wersja anarchii bardziej niż z przewrotem kojarzy się z ideą etyki troski Sary Ruddick. Autorka „Maternal thinking” uznaje miłość, troskę, wspieranie i rozwój za zbiór tak zwanych praktyk maternalnych*, które mogą się stać nową formą relacji obywatelskich. Mogą również doprowadzić do pozytywnych zmian społeczno-politycznych na świecie, przezwyciężając relacje budowane na rywalizacji, chęci wykazania przewagi czy stosowaniu przemocy wobec innych jednostek.

W procesie twórczym ogromne znaczenie mają marzenia artystek o wielowarstwowym świecie, w którym jest miejsce dla wszystkich istot. Żeglicka i Czyczel przyglądają się potencjałom zmian budowanym przez naszą wyobraźnię. Łącząc własne herstorie, queerowe feminizmy i praktyki cielesne, tworzą sceniczną opowieść złożoną z marzeń o anarchistycznym świecie.

Istotnym obszarem pracy twórczej jest wypracowanie relacji z publicznością i zaproszenie jej do radykalnej wyobraźni, która w dobie globalnych polikryzysów – ekologicznego, politycznego, ekonomicznego, wojennego i innych – ma naprawczy i emancypacyjny charakter. Zawarte w spektaklu znaczenia i wrażliwość są odpowiedzią na potrzebę zbudowania rzeczywistości opartej na anarchii rozumianej nie jako chaos, lecz jako budowanie wspólnoty i miłości.

Spektakl przybierze formułę relaxed performance, w której publiczność będzie zachęcona do swobodnego eksplorowania przestrzeni widowni i sceny, bycia w ciele z poszanowaniem własnych potrzeb (na siedząco, leżąco i stojąco) i wychodzenia poza normatywne schematy odbiorcze. Zgodnie z tą koncepcją publiczność nie musi zachowywać ciszy w trakcie pokazu. Spektakl będzie dostępny dla osób z różnymi potrzebami, co jest nierozerwalną częścią radykalnej wyobraźni.

Spektakl jest międzynarodową koprodukcją, został wybrany w programie Europe Beyond Access, jako obiecująca premiera otwierająca przestrzeń do tworzenia inkluzywnych przestrzeni wypowiedzi twórczej.

koncepcja, choreografia i performans: Katarzyna Żeglicka, Alicja Czyczel
dramaturgia: Daria Kubisiak
muzyka: Joanna Piwowar-Antosiewicz
multimedia: Volha Salakheyeva
kostiumy i scenografia: Marika Wojciechowska
reżyseria światła: Eryk Makohon
tłumaczenie PJM: Jakub Studziński
audiodeskrypcja: Barbara Pasterak (skrypt); Marcin Głowiński (realizacja)
produkcja: Izabela Zawadzka, Paweł Łyskawa / Krakowski Teatr Tańca

Spektakl jest współfinansowany przez projekt EuropeBeyond Access (Kampnagel Hamburg, Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, Project Arts Centre, CODA Oslo International Dance Festival, Culturgest Fundação Caixa Geral de Depósitos, Holland Dance Festival, Mercat de les Flors – Casa de la Dansa, Onassis Stegi, Oriente Occidente Rovereto IT i Skånes Dansteater), dzięki grantowi z Unii Europejskiej.

KATARZYNA ŻEGLICKA – (ona/jej, they/them) – queer i crip pedagożka teatru i animatorka kultury, performerka i choreografka; anarchistka i wypalona aktywistka feministyczno-queerowa certyfikowana trenerka samoobrony i asertywności dla kobiet i dziewcząt – WenDo. Od ponad 20. lat pracuje z osobami doświadczającymi dyskryminacji i przemocy. Obok działań performerskich artystka jest aktywna w polu edukacji, uczy instytucje kultury modeli współpracy z osobami z niepełnosprawnościami i queer. W Polsce i zagranicą zabiera głos w sprawie praw artystek(-ów) z niepełnosprawnościami, zwracając uwagę na ograniczone możliwości ich rozwoju i niewystarczające struktury wsparcia twórczego. Działa na rzecz poszerzania pola sztuki o osoby z nienormatywnymi ciałami. Współpracuje z instytucjami kultury, uczelniami wyższymi oraz organizacjami pozarządowymi. Regularnie prowadzi laboratoria pracy z ciałem, warsztaty choreograficzne z zakresu przeciwdziałania dyskryminacji, przemocy, empowermentu, inkluzywności i wytchnienia. Jej pierwsze autorskie solo – „Rezonans kontrastu” (2019) zostało nagrodzone w konkursie Europe Beyond Access (2021). Pokazała je na międzynarodowej konferencji w Katmandu, w Nepalu. Jej autorskie spektakle to „Dzikorosła” (2023) i „Ustawka w brokacie” (2023). Współtwórczyni choreografii i współwykonawczyni w spektaklach: „Poruszenie” (2015), „Kontra-s-TY” (2022), performensu „POZA Kwarantanna”. Autorka ruchu scenicznego do spektakli „Wyspa mojej siostry” i „Najdalej jutro” (reż. Joanna Piwowar-Antosiewicz,Teatr Mały,Tychy). Wzięła udział w performensach „Holy names for Our Dybbok” (reż. Julie Weitz), „PokaZ” Teatru 21 (reż. Justyna Wielgus), „Rafał Urbacki – Solo” i w spektaklu Teatru Telewizji Polskiej – „Matka Joanna od Aniołów” (reż. Weronika Szczawińska, chor. Alicja Czyczel).

ALICJA CZYCZEL – choreografka, tancerka, edukatorka i aktywistka. Absolwentka studiów magisterskich na kierunku choreografia w ICI-CCN Montpellier oraz kulturoznawstwa (MISH) na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka choreografii („Lagma”), instalacji dźwiękowych („Nasiąkać światem”), performansów i spacerów site-specific („Ślad ślimaka”) łączących ruch, wrażliwość ekologiczną i praktyki wspólnotowe. Tworzy i facylituje procesy artystyczne i edukacyjne, w których ciało jest miejscem stawiania oporu, uzdrawiania i międzygatunkowego współbycia.
Występowała w spektaklach i performansach Daniela Kotowskiego, Ani Nowak, Joanny Piotrowskiej i Vincenta Duponta. Jako choreografka w teatrze dramatycznym współtworzyła „Trąbkę do słuchania” w reż. Weroniki Szczawińskiej i „Antygonę w Molenbeek” w reż. Anny Smolar. W 2021 roku wydała album z pejzażami dźwiękowymi „Toń” (wyd. Szara Reneta). Jako członkini inicjatywy Przestrzeń Wspólna angażuje się w budowanie środowiskowego dialogu opartego na współpracy, dzieleniu się zasobami i kulturze zgody („Wielka Księga Scorów” na Jasnej 10). Jej eseistyczne i poetyckie teksty ukazały się w „Dialogu”, „Glissando”, „Playground” i „Ruchomych Tekstach”.

* Praktyki maternalne – tu: całokształt uczuć i zachowań matki wobec jej dziecka.

- - - - - - - - - - - - - - -

DOSTĘPNOŚĆ:

Ø  spektakl łączący ruch, tekst, dźwięk, projekcję wideo,

Ø  treści mówione są w języku polskim, wyświetlane w postaci polskich napisów oraz tłumaczone na żywo na polski język migowy,

Ø  spektakl prezentowany z audiodeskrypcją,

Ø  sugerowany wiek: 16 lat,

Ø  czas trwania: ok. 60 minut,

Ø  bilety: 40 zł (n), 30 zł (u, OzN), 31 zł (OzN z asystą)

Osobie z niepełnosprawnością przysługuje bilet ulgowy. Bilet ten będzie weryfikowany w oparciu o oświadczenie o niepełnosprawności.

Osoba z niepełnosprawnością wymagająca asysty może zakupić bilet ulgowy w cenie o 1 zł wyższej niż podana w cenniku. W ramach tego biletu ma ona zagwarantowany wstęp razem z osobą asystującą. Bilet ten będzie weryfikowany w oparciu o oświadczenie o niepełnosprawności.

Ø  „Warstwy” mają formułę relaxed performance, czyli zrelaksowanego spektaklu. Widzowie(-ki) nie muszą zachowywać się tak, jak to jest zazwyczaj przyjęte w teatrze. Mogą oglądać spektakl siedząc na krzesłach lub na dywanach i poduszkach, mogą leżeć, mogą się przemieszczać w trakcie przedstawienia. Nie ma wymogu zachowania ciszy. Widzowie(-ki) zachęcani(-e) są do czucia się swobodnie w trakcie wydarzenia. Artystki proszą jedynie o nieingerowanie w ich działania artystyczne.

Ø  miejsca dla Widzów(-ek) są przygotowane przed sceną – na dywanach i poduszkach oraz na znajdujących się za nimi krzesłach ustawionych na amfiteatralnej widowni. Maksymalna liczba osób: 150. Miejsca są nienumerowane. Osobom poruszającym się na wózkach zapewniamy miejsca w pierwszym rzędzie krzeseł.

Ø  dystans od pola gry do pierwszego rzędu widowni: ok. 2 m,

Ø  osoby o alternatywnej motoryce i/lub mające problemy z poruszaniem się, będą mogły wejść na salę przed spektaklem w pierwszej kolejności,

Ø  w spektaklu jest używane łagodne światło, dźwięk i projekcie wideo,

Ø  spektakl zawiera sceny nagości,

Ø  Jak się dostać do Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu?

Główne wejście do Centrum Kultury ZAMEK jest od strony ulicy Święty Marcin. Znajduje się tu podjazd (rampa) oraz podnośnik. Osobom z niepełnosprawnością wzroku możemy zapewnić asystę w poruszaniu się w przestrzeni CK ZAMEK oraz w dotarciu do budynku z najbliższego otoczenia. Jeśli potrzebujesz wsparcia w tym zakresie, napisz do Anny Pawłowskiej: a.pawlowska@ckzamek.pl;

Ø Osobom, które lubią wiedzieć, czego się spodziewać w nowym miejscu polecamy zapoznanie się z przedprzewodnikiem o CK ZAMEK oraz wykazem toalet dla osób z niepełnosprawnością ruchową;

Ø Więcej informacji w zakładce DOSTĘPNOŚĆ na naszej stronie.

PROSTO MÓWIĄC, CZYLI INFORMACJA W JĘZYKU PROSTYM:
Zapraszamy na spektakl taneczny pod tytułem „Warstwy”. Spektakl przygotowały Katarzyna Żeglicka i Alicja Czyczel. Katarzyna Żeglicka i Alicja Czyczel występują w spektaklu.
Spektakl jest o wyobrażonym świecie. Ten świat nie jest prawdziwy. W wyobrażonym świecie wszystko może się wydarzyć. Katarzyna Żeglicka i Alicja Czyczel wyobrażają sobie świat, w oparciu o przeszłość i różne historie. W wyobrażonym świecie ważne są troska o siebie i o drugiego człowieka.
Spektakl powstał w oparciu o książkę pod tytułem „Lektura uproszczona”. Autorką książki jest Cristina Morales. Jest ona pisarką z Hiszpanii. W książce bohaterki są buntowniczkami. Buntowniczki sprzeciwiają się przyjętym regułom świata. Katarzyna Żeglicka i Alicja Czyczel w spektaklu będą sprzeciwiać się niesprawiedliwości w świecie.
W spektaklu nie ma jednej historii. Spektakl składa się z różnych części. Każda część opowiada inną historię. Spektakl możesz zrozumieć, jak chcesz.