2023 \ Anna Dżabagina
Podczas rezydencji będę pracowała nad pierwszą queerową biografią Narcyzy Żmichowskiej (1818-1876). Jedna z najbardziej fascynujących pisarek polskiej literatury wciąż pozostaje zaskakująco marginalną postacią na mapie polskiej historii queerowej. Tymczasem zarówno jej twórczość, jak i biografia dostarczają materiałów, by z pisarki uczynić XIX-wieczną ikonę lesbijskiej kultury na miarę brytyjskiej Anne Lister.
Celem niniejszej książki będzie wydobycie i naświetlenie tych materiałów, a dodatkowo zaprezentowanie dorobku literackiego Żmichowskiej w nowoczesnym świetle – uzupełniając feministyczne interpretacje jej twórczości, przeanalizuję powieści, opowiadania i wiersze autorki Poganki z wykorzystaniem narzędzi z obszarów literaturoznawczych studiów queerowych i lesbijskich. Książka będzie miała formę eseju historycznoliterackiego i biograficznego, a narracja poświęcona życiu i twórczości Żmichowskiej będzie umieszczona na tle XIX-wiecznej, nieheteronormatywnej historii kobiet w Europie, szczególnie na ziemiach polskich.
O naszej rezydentce
Anna Dżabagina to historyczka literatury, adiunktka w Instytucie Literatury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Członkini Pracowni Badań nad Historią i Tożsamościami LGBT+ UW, współpracowniczka zespołów Archiwum Kobiet i Dramat Polski/Reaktywacja w Instytucie Badań Literackich PAN. Obecnie w ramach grantu „OPUS” finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki pracuje nad książką poświęconą safickiej twórczości polskich, rosyjskich i ukraińskich pisarek. Prowadzi zajęcia z queerowej historii literatury kobiet na Podyplomowych Gender Studies IBL. Publikowała na łamach m.in. „Tekstów Drugich”, „Pamiętnika Literackiego” „Didaskaliów”. Autorka monografii „Kalkowska. Biogeografia” (Gdańsk 2020), a także edycji zbioru opowiadań Eleonory Kalkowskiej „Głód życia” (Gdańsk 2016). Laureatka Stypendium START Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, a także programów ETIUDA (NCN) i „Diamentowy Grant” (MNiSW). Pochodzi z Jawora na Dolnym Śląsku, mieszka w Warszawie.
