ZAMEK Culture Centre

koncept, reżyseria, choreografia, performance: Karolina Wyrwał

performance, kreacja, wideo: Marcin Motyl

kompozycja dźwiękowa: Paul Tinsley

„More Units Than Meaning” to krajobraz nadmiaru. Performans bez fabuły i bez jednej odpowiedzi – doświadczenie zbudowane z napięć, przerw i błędów. Dwa ciała poruszają się w przestrzeni niczym elementy wadliwego mechanizmu, zawieszone pomiędzy kontrolą a utratą ciągłości. Fragmenty intensywnego ruchu przechodzą w ciszę, bezruch, fizyczne wyczerpanie. W tych pęknięciach pojawia się glitch – moment, w którym ciało przestaje być narzędziem produkcji. Zaczyna funkcjonować na własnych zasadach. W świecie oceniającym życie w kategoriach użyteczności, a nie sensu, ciało staje się miejscem oporu. Nie potrafi w pełni się dopasować. Czasami odmawia współpracy. Zaczyna działać poza logiką produktywności. Ten moment – błąd, przeciążenie, utrata sensu – staje się przestrzenią artystycznej eksploracji. Performans funkcjonuje w rzeczywistości przeciążonej bodźcami, w której reakcja wyprzedza refleksję. Znaczenie rozpada się na jednostki ruchu, dźwięku i obrazu. 

Karolina Wyrwał – performerka, choreografka, aranżatorka ciał i obiektów w przestrzeni. Absolwentka Northern School of Contemporary Dance w Wielkiej Brytanii (BA Performing Arts) oraz Artist Training – Performing Arts na Universität der Künste w Berlinie. Tworzy na styku performansu, choreografii i instalacji. Każdy detal ma wagę złota. Przejrzystość przestrzeni, napięcie wizualne i celowa prostota prowadzą proces twórczy. Ruch nie jest oddzielony od myślenia wizualnego – funkcjonuje jako składnik zaaranżowanego świata, w którym każda forma, światło i obiekt mają swoje miejsce, a ciało wkracza, wprowadzając element gry. W swojej karierze scenicznej współpracowała m.in. z Cie. Toula Limnaios, Polskim Teatrem Tańca, Thikwa Theater, Tanztheater Global, a także z choreografami takimi jak Ohad Naharin, Vanessa Hask, Jacek Przybyłowicz, Shobana Jeyasingh i Be van Vark. Razem z Marcinem Motylem Karolina współtworzy kolektyw SPEKTRAKALIMOTO, w ramach którego powstały instalacje ruchowe Fractal, Abyssal Aurora i Haphazard – przesunięte światy o własnej, nieoczywistej logice, balansujące między absurdem, dziwnością i fizycznym doświadczeniem obecności. Wspólnie z artystą muzyki elektronicznej BLACKPITCH realizuje projekty wideo, odpowiadając za koncepcję wizualną, produkcję i ruch (Divebomb, End Effect, Rollcall). Filmy były prezentowane i nagradzane na międzynarodowych festiwalach, m.in. Odense International Film Festival, OnArt (PL) i Mending The World Artsitefest (Turyn). End Effect stał się częścią globalnej kampanii Fundacji WHY „Why Plastic”. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Culture Moves Europe – Goethe-Institut, Departamentu Senatu ds. Kultury Berlina.

Marcin Motyl – performer i artysta multidyscyplinarny, którego praktyka łączy ruch, wideo i performans. Zakorzeniona w myśleniu choreograficznym, jego twórczość bada relację między fizyczną obecnością a jej zapośredniczeniem przez technologie cyfrowe. Bazując na ponad dekadzie doświadczeń w tańcu, teatrze i filmie, rozwija prace, w których ruch wyłania się z procesów treningu, powtórzenia i transformacji ciała. Eksplorując relacje między ciałem, kamerą i myśleniem choreograficznym, jego praktyka funkcjonuje na styku przestrzeni fizycznych i wirtualnych. Pracując na pograniczu realizmu i surrealizmu, tworzy hybrydowe, konceptualne formy performatywne, traktując kamerę jako scenę i współtwórcę, poszerzając doświadczenie performansu poza fizyczną przestrzeń.

Paul Tinsley – kompozytor i artysta dźwiękowy pochodzący z północnej Anglii, obecnie mieszkający i pracujący w Berlinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych, gdzie studiował rzeźbę. Z czasem przeniósł swoją praktykę artystyczną z obiektów wizualnych w stronę dźwięku, skupiając się na jego przestrzennym, emocjonalnym i fizycznym oddziaływaniu. Po wcześniejszych doświadczeniach w zespołach związanych z Universal Music, od 2010 roku tworzy niezależnie. Wydaje muzykę pod własnym nazwiskiem oraz pod pseudonimami BLACKPITCH, YB i Violent Yoga. Równolegle rozwija praktykę kompozytorską, tworząc muzykę oraz projekty dźwiękowe na potrzeby spektakli, filmów i innych form artystycznych. Jego twórczość pojawiała się w wielu międzynarodowych produkcjach tanecznych, teatralnych i filmowych. Współpracował m.in. z Cie. Toula Limnaios (DE), Dagada (DE), VERVE Dance Company (UK), Polskim Teatrem Tańca oraz Limitless Theatre (AU). Jego prace były prezentowane także w instytucjach takich jak Muzeum Żydowskie w Berlinie. Ma również na koncie współprace komercyjne, m.in. z Creative Arthur, Ernest W. Baker i O2.

Plakat projektu Karoliny Wyrwał „More Units Than Meaning”. Intensywnie różowo-czerwona grafika przedstawia osobę w okularach przeciwsłonecznych wykonującą ruch przypominający przewrót lub akrobację na tle krajobrazu. Na całą kompozycję nałożony jest duży, biały napis „more units than meaning”. W dolnej części widnieje nazwisko artystki oraz informacja o Rezydencjach Artystycznych 2026.