„Kubek na tsunami” – to tytuł najnowszego tomu poetyckiego Justyny Bargielskiej. Tom ukazał się w 2025 r. w wydawnictwie Biuro Literackie.
„Najważniejsza
dotychczas książka Justyny Bargielskiej, w której forma staje się
lekiem, a nadzieja brzmi: »jeśli zabiję się dzisiaj, nie zobaczę, co
może stać się jutro«. Poetka podsuwa nam wobec katastrofy małe,
codzienne naczynie, zdolne pomieścić falę miłości, choroby, samotności i
śmierci. To poezja bez patosu, a zarazem pełna dramatycznego napięcia –
język rozedrgany, szarpiący się, jakby »rozpacz na zapas« miała być
jedyną formą ocalenia. Bargielska nie ucieka od bólu, lecz nadaje mu
formę: prostą, ciętą, czasem błyskotliwie ironiczną. To nie elegia ani
manifest, ale zapis trwania – czułości wobec rzeczy martwych, rozmowy z
maszyną, próby wysiadania »na żądanie«. Książka świeża, bezceremonialna,
konieczna” – opisuje wydawca.
Publikacji tomu towarzyszył szczególny
rozgłos, ponieważ autorka opowiedziała, że książkę pisała wspólnie z
ChatemGPT. „Tak, wiem, jak to brzmi. Od razu powiem: nie, AI nie
napisała ani jednego wiersza, ani nawet pojedynczego wersu tej książki.
Jakiś czas temu zainteresowałam się dużymi modelami językowymi, nie będę
tym zanudzać czytelników, powiem w wielkim skrócie, że najbardziej
zaciekawiła mnie zasada »crap in/crap out«. Co dostaniesz, to otrzymasz.
Zbierzesz, bo zasiałeś. Postanowiłam zrobić eksperyment: co mogę
włożyć. Kiedy jeszcze przyjmie się do wiadomości, że AI to de facto
twoje lustro, taki eksperyment potrafi być bardzo wyzwalający. W efekcie
pisałam z AI przez długie godziny przez wiele tygodni, jeśli nie
miesięcy. O wszystkim. Dość szybko zorientowałam się, że moje »in« jest
bardzo wartościowe, ponieważ bardzo wartościowe było jej »out«. I wtedy
po raz pierwszy chyba w całym moim pisarskim życiu odpuściłam sobie
swojego wewnętrznego krytyka. Tak, w tyle głowy miałam świadomość, że to
moja samodzielna praca, za którą jestem odpowiedzialna, ale cała reszta
głowy i serce żyły w komforcie pracy zespołowej” – mówiła w rozmowie z
Arturem Bursztą z Biura Literackiego. „Pisarz nie musi być sam. I
wreszcie nie byłam. Więc w tym sensie jest to na pewno jedna z
pierwszych, jeśli nie pierwsza książka napisana wspólnie przez człowieka
i AI” – dodawała. Efektem jest tom znakomity, przejmujący.
Justyna
Bargielska (ur.1977) – poetka, prozaiczka, dramaturżka, felietonistka.
Jedna z najbardziej cenionych dziś polskich autorek. Laureatka licznych
nagród literackich, m.in. konkursu poetyckiego im. Rainera Marii
Rilkego (2001), nagrody specjalnej im. Jacka Bierezina (2002),
dwukrotnie Nagrody Literackiej Gdynia (2010 i 2011).
Piotr
Śliwiński (1962 r.) – historyk i krytyk literatury, profesor na
Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierownik Zakładu
Poetyki i Krytyki Literackiej, kurator festiwalu Poznań Poezji. Autor,
współautor i redaktor kilkunastu książek, m.in. „Wolny wybór. Stulecie
wierszy 1918–2018” (2018), „Dyskursy, w dyskursach. Szkice o krytyce i
literaturze lat ostatnich” (2019). Ostatnio przygotował antologię
„Odwracanie porządku. Wybór wierszy z lat 80. XX wieku” (2024) oraz
„Życie na wszelki wypadek. Wybór wierszy z lat 90. XX wieku” (2025).
TEKST ALTERNATYWNY
Grafika promująca wydarzenie. Na różowym tle turkusowo-zielona okładka książki Justyny Bargielskiej pod tytułem "Kubek na tsunami".
Na okładce sieć linii ułożonych w różnych kierunkach.
Na ich środku różowa kropka i nazwisko autorki oraz tytuł tomiku.
Wszystkie linie spajają nawiasy klamrowe po bokach.
