Centrum Kultury Zamek

Program „Przetańczanie Granic” skupia się na rozwijaniu kompetencji w zakresie tańca i dostępności w tańcu. W kwietniu w ramach współpracy Centrum Kultury ZAMEK i Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca odbyły się w Poznaniu cztery specjalistyczne szkolenia, dotyczące pracy tanecznej z osobami z różnymi potrzebami. Na przełomie sierpnia i września projekt powróci do Zamku, tym razem z tygodniowymi laboratoriami warsztatowo-twórczymi dla osób z i bez niepełnosprawności.

„Przetańczanie Granic” to inicjatywa NIMiT, która ma na celu rozwój umiejętności w tańcu i uczynienie tańca bardziej dostępnym dla wszystkich, zwłaszcza osób z niepełnosprawnościami, g/Głuchych oraz neuroróżnorodnych. Różnorodność, w tym niepełnosprawność w idei Programu, jest unikatowym zasobem determinującym dyskusję na temat możliwości rozwoju twórczego i osobistego każdej z osób uczestniczących w Laboratoriach bez względu na kondycję i sprawność.

Tegoroczne laboratoria pod nazwą „Stany dziwaczne. Od alternatywnych praktyk ruchowych do inkluzywnego spektaklu” odbędą się w CK ZAMEK w dniach 29 sierpnia–5 września. Poprowadzą je Katarzyna Żeglicka i Alicja Czyczel.

Tematem laboratoriów będą doświadczenia związane z nienormatywnością ciała i ruchu oraz „trudnościami” w koordynacji ruchowej, utrzymaniu równowagi i orientacji przestrzennej. Takie nienormatywne poruszanie się, szczególnie w tańcu, nadal uznawane jest za dziwaczne, brzydkie, nieprofesjonalne. Podczas procesu prowadzące chcą dowartościować to, co nie mieści się w normie oraz to, co wymyka się wąsko rozumianemu kanonowi. Ponadto, zagadnieniem wokół procesu będzie wypracowywanie hybrydowych partytur ruchowych w oparciu o autorskie i różnorodne języki choreograficzne tworzone przez osoby prowadzące i uczestniczące w laboratoriach.

Lista osób uczestniczących w Laboratoriach została wyłoniona w otwartym konkursie przeprowadzonym przez NIMiT i jest już zamknięta.

O prowadzących:

KATARZYNA ŻEGLICKA – queer i crip performerka, tancerka oraz choreografka. Jej praktyka artystyczna rozwija się na styku tańca, performensu, edukacji antydyskryminacyjnej i działań na rzecz inkluzywności w kulturze. W swojej pracy bada relacje między ciałem, ruchem, niepełnosprawnością a normami społecznymi. Szczególnie interesują ją zagadnienia medykalizacji, samostanowienia i sprawczości, a także wpływ ableizmu, patriarchatu i kapitalizmu na życie istot (poza)ludzkich. Swoje umiejętności i doświadczenie zawodowe w zakresie tańca oraz inkluzywnych praktyk choreograficznych zdobywała w Polsce i za granicą, m.in. w Holandii, Szwecji, Norwegii, Niemczech, Ukrainie i we Włoszech. Ukończyła roczny Kurs Choreografii Scenicznej pod kierunkiem Iwony Olszowskiej. Była uczestniczką licznych programów i rezydencji artystycznych, m.in. „Winter Artist Exchange Ponderosa” w Niemczech (2020), programu „Rezydenci w Rezydencji” w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu (2022) oraz rezydencji „Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych” w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu (2023). Otrzymała Stypendium Twórcze Urzędu Miasta Krakowa (2022) oraz Stypendium ze Środków Popierania Twórczości ZAiKS (2025). Była laureatką konkursu na projekt wytchnieniowy w programie „Przestrzenie Sztuki Gdańsk” (2023) oraz projektu „Latająca Szkoła Tańca” w programie Przestrzenie Sztuki Białystok (2023).

ALICJA CZYCZEL – ukończyła studia magisterskie na kierunku choreografia w ICI-CCN Montpellier.
Autorka choreografii („LAGMA”, „Warstwy”, „Czucie”), instalacji dźwiękowych („Nasiąkać światem”), badań artystycznych, performansów i spacerów site-specific („Ślad ślimaka”, „Płynny grunt”). Występowała w spektaklach i performansach Daniela Kotowskiego, Ani Nowak, Joanny Piotrowskiej i Vincenta Duponta. Jako choreografka w teatrze dramatycznym współtworzyła „Trąbkę do słuchania” i „Strach przed lataniem” w reżyserii Weroniki Szczawińskiej oraz „Antygonę w Molenbeek” w reżyserii Anny Smolar. W 2025 roku stworzyła choreografię spektaklu Teatru Telewizji pt. „Matka Joanna od Aniołów” w reżyserii W. Szczawińskiej. W 2026 roku przygotowała choreografię do projektu Bogny Burskiej i Daniela Kotowskiego „Języki z wody” prezentowanego w Pawilonie Polskim na 61. Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji. Jako członkini inicjatywy Przestrzeń Wspólna angażuje się w budowanie środowiskowego dialogu opartego na współpracy, dzieleniu się zasobami i kulturze zgody (cykl spotkań „Przestrzeń Wspólna. Rozmowy o choreografii i tańcu” oraz projekt „Wielka Księga Scorów” na Jasnej 10). Jest autorką „Manifestu ekologizacji niezależnej choreografii i sztuk performatywnych”, który ukazał się w „Dialogu Puzyny”. Jej prace były pokazywane, m.in. na Polskiej Platformie Tańca, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, Festiwalu Narracje w Gdańsku, Festiwalu Konteksty w Sokołowsku, Teatrze Telewizji TVP, 14. Gwangju Biennale w Korei Południowej, na 3. Biennale w Tajlandii, w Pawilonie Polskim podczas 61. Międzynarodowej Wystawy Sztuki w Wenecji.

W piątek, 4 września o godzinie 20 zapraszamy do Sali Wielkiej Centrum Kultury ZAMEK na bezpłatny pokaz pracy powarsztatowej przygotowany przez osoby prowadzące i uczestniczące w Laboratoriach.

Pokaz work in progress: „Stanydziwaczne. Od alternatywnych praktyk ruchowych do inkluzywnego spektaklu”

Szczegółowych informacji o programie „Przetańczanie Granic” udziela Patrycja Alenkuć – Główna Specjalistka w Dziale Projektów Kreatywnych i Rozwoju, koordynatorka Programu, tel.: +48 785 180 000,
e-mail: patrycja.alenkuc@nimit.pl.

fot. Mariusz Marciniak

#opisujemy

Zdjęcie. Na pierwszym planie, na teatralnej scenie, osoba w czerwonej koszulce i zielonych spodniach. Siedzi na wózku w punktowym świetle i wykonuje gest z rozłożonymi rękami. W tle na drugim planie osoby w jasnych koszulkach poruszające się po scenie. Przestrzeń oświetlona jest zielonym światłem.