Centrum Kultury Zamek

Czy dawne szepty nadal mieszkają pod naszą skórą?

Wspólnie odbędziemy podróż przez świat polskich legend, przesądów i demonów ‒ tych zapomnianych i tych, które wciąż ukrywają się w naszej codzienności.

Podczas spotkania odsłonimy również fragment naszego procesu twórczego: teatr cieni, ożywione przedmioty oraz eksperymenty z dźwiękiem splatają się tutaj w opowieść z pogranicza snu, pamięci i dawnego rytuału.

To zaproszenie do świata, w którym światło i mrok rozmawiają ze sobą szeptem, a stare wierzenia nadal odbijają się echem w człowieku współczesnym.

Pokaz zakończy się wspólną rozmową z widzami o znaczeniu przesądów w ich codziennym życiu, o małych rytuałach, ukrytych lękach i znakach, które, być może, nadal nosimy w sobie.

Prowadzenie: Rachel Karafistan, Kuba Pierzchalski
Zespół: Dawid Biernacki, Katarzyna Guillon, Maja Karmińska, Justyna Kasprzyk, Piotr Kolaszewski, Sara Nguyen Truong, Barbara Pietryga-Lamperska, Danka Sikorska, Barbara Starska, Oliwia Staś, Mateusz Stola, Gabriela Wójcik, Norbert Wyrzykowski, Michał Zakrzewski

Wstęp wolny.

Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc, prosimy o odebranie w Kasie CK ZAMEK bezpłatnych wejściówek.

#opisujemy

Grafika utrzymana w estetyce kolażu. W centrum znajduje się miętowy telefon retro z napisem „Demonstracja” ułożonym z wyciętych liter przypominających gazetowe nagłówki. Na tarczy telefonu umieszczono instrument kalimba. Nad telefonem widoczna jest osoba trzymająca pustą ramę; jej twarz zasłania budzik. Obok znajdują się żółty czajnik i metalowy garnek, a w tle czarne i białe sylwetki przypominające teatr cieni, w tym postać sowy. Kompozycja łączy przedmioty codziennego użytku z surrealistycznymi elementami, tworząc tajemniczy i teatralny nastrój.Plakat promujący spektakl „Demonstracja”, utrzymany w estetyce kolażu. W centrum znajduje się miętowy telefon retro z napisem „Demonstracja” ułożonym z wyciętych liter przypominających gazetowe nagłówki. Na tarczy telefonu umieszczono instrument kalimba. Nad telefonem widoczna jest osoba trzymająca pustą ramę; jej twarz zasłania budzik. Obok znajdują się żółty czajnik i metalowy garnek, a w tle czarne i białe sylwetki przypominające teatr cieni, w tym postać sowy. Kompozycja łączy przedmioty codziennego użytku z surrealistycznymi elementami, tworząc tajemniczy i teatralny nastrój.