Centrum Kultury Zamek

Bankierki i niewolnice, ladacznice i urzędniczki, żebraczki i położne, czarownice i mistyczki – pięćdziesiąt kobiet z krwi i kości. Nie tych posągowych i kanonicznych, ale tych, które zwykle pozostają na marginesie wielkiej historii.

 W średniowieczu niewiasty uważano za grzeszne córki Ewy, moralnie i intelektualnie ustępujące mężczyznom. Prawa i zwyczaje poddawały je władzy ojców, mężów i braci – dla ich dobra, oczywiście. Ale losy prawdziwych kobiet udowadniają, że były istotami znacznie bardziej złożonymi i skomplikowanymi, niż się nam czasami wmawia.

Jest tu więc opowieść o heretyckiej mniszce, która ogłosiła się papieżycą i odprawiała msze. O sfrustrowanej matce, która poszła do sądu po alimenty, skoro ojciec nie chciał łożyć na syna. O hardej sołtysowej, która trzęsła podkarpacką wioską, i szacownej urzędniczce, która zarządzała jedną z najstarszych kancelarii na Śląsku. A także o tych kobietach, które gromadziły w klasztorach księgi, wadziły się z duchowieństwem i pisały uczone traktaty. Które broniły rodzinnych zamków, a czasami też Jerozolimy, i gdy zaszła potrzeba, potrafiły ukraść nawet królewską koronę.

Anna Brzezińska nie romantyzuje przeszłości: pokazuje sprawczość tam, gdzie była możliwa – jako opór, spryt, adaptację lub walkę o godność. Kobiety z jej opowieści uczą, czym naprawdę było średniowiecze – a wiele z ich doświadczeń pozostaje zaskakująco aktualnych. {opis wydawcy}

ANNA BRZEZIŃSKA (ur. 1971) – polska pisarka i mediewistka, ceniona przede wszystkim za literaturę fantastyczną i historyczną. Ukończyła historię na KUL oraz mediewistykę na Central European University w Budapeszcie. Zadebiutowała w 1998 roku opowiadaniem „A kochał ją, że strach”, za które otrzymała Nagrodę im. Janusza A. Zajdla – którą zdobywała również za powieść „Żmijowa harfa” oraz za opowiadanie „Wody głębokie jak niebo”. Jest autorką m.in. cyklu o Babuni Jagódce („Opowieści o Wilżyńskiej Dolinie” i „Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny”), monumentalnych powieści „Córki Wawelu” czy „Woda na sicie” oraz eseistycznego „Zmierzchu świata rycerzy”, a także wielu zbiorów opowiadań. Jej twórczość łączy bogate tło historyczne z elementami fantastyki, a książki należą do klasyki współczesnej polskiej literatury tego gatunku. Jest stałą felietonistką „Ale Historia”, dodatku „Gazety Wyborczej”, publikuje także w „Polityce” i „Tygodniku Powszechnym”.

AGNIESZKA JANKOWIAK-MAIK – nauczycielka historii i wiedzy o społeczeństwie, doktorka nauk humanistycznych, publicystka i aktywistka edukacyjna, znana w sieci jako Babka od histy. Promotorka nowoczesnych metod nauczania, społeczeństwa obywatelskiego i kobiecej strony historii. Wiceprezeska Fundacji Muzeum Historii Kobiet. Laureatka XIV edycji Nagrody im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”, „Medalu Wolności Słowa” Grand Press w kategorii „Obywatel(ka)” oraz tytułu Wielkopolski Nauczyciel Roku 2021. Absolwentka International Visitor Leadership Program. Autorka książki „Historia, której nie było”, a także (wspólnie z Bogusiem Janiszewskim i Maxem Skorwiderem) serii książek dla dzieci „Skąd się wzięła Polska”, „W czym Chrobry był dobry”, „Czy Krzyżacy to fajni chłopacy?”, „Którędy na Grunwald?”. 

Na kobaltowym tle po lewej stronie napis „aleja praw kobiet”. Po prawej stronie ilustrowana okładka książki pt. „Cierpliwe Genowefy, bezwstydne Magdaleny. Przewodnik po średniowieczu zwykłych kobiet”. 
Okładka jest wyrazista, barwna i kontrastowa. Swoim stylem nawiązuje do dawnych drzeworytów i manuskryptów. Na okładce w centrum widać dwie kobiety w średniowiecznych strojach.