GOŚCINNIE NA ZAMKU: uroUPIORY | XII Festiwal Sztuki pamięci Stanisławy Franek 5-11.10.2026
-
TypMuzyka
-
MiejsceSala Wielka CK ZAMEK
-
Godzina
g. 19
- 23
-
Data od 5.10.2026
do 11.10.2026
uroUPIORY XII Festiwal Sztuki pamięci Stanisławy Franek
5-11.10.2026
„bajka jezioro zadziory kałuże smutku
szpula ojczula
wybacz zaznacz wysuń”
Festiwal uroruro [powiązany z domowym wydawnictwem uroruro.manufucktura] to niszowe, multidyscyplinarne wydarzenie artystyczne odbywające się co roku w Poznaniu. Inicjatywa ta łączy w sobie poezję, muzykę niezależną, performance oraz sztuki wizualne.
Za projektem stoi poznański poeta, muzyk i performer, autor audycji „Telefon Załamania” na antenie Radia UAP, aktywny na scenie niezależnej już w latach 80. i 90. Po wieloletniej przerwie, w 2016 roku powołał on do życia wydawnictwo uroruro.manufucktura, które stało się fundamentem festiwalu.
Każda edycja przeglądu nosi unikalną, często oniryczną lub abstrakcyjną nazwę (np. uroUTOPIA w 2024 roku czy uro aSwateRnaMik w 2025 roku) i jest dedykowana pamięci bliskich osób autora (in memoriam).
Festiwal opiera się na etyce „Zrób to sam” i obejmuje szerokie spektrum działań artystycznych, takich jak: wystawy sztuki współczesnej i video-artu, koncerty muzyki eksperymentalnej, słuchowiska, prezentacje poezji dźwiękowej i występy performerskie.
Ważnym aspektem festiwalu jest filozofia „daru”. Wydarzenia są bezpłatne dla publiczności. Festiwal promuje ideę bezinteresownego dzielenia się sztuką, rozdając uczestnikom i uczestniczkom unikalne wydawnictwa dźwiękowe oraz publikacje literackie. Najważniejsza myśl przewodnia przeglądu powiązana jest z negacją obecności pieniędzy w sztuce. Festiwal gościł w różnych przestrzeniach kultury w Poznaniu, m.in. w Centrum Kultury ZAMEK, Atelier WIMAR przy ul. Święty Marcin, Atrium UAP, a wcześniej także w klubach takich jak Las, Farby czy Pies Andaluzyjski.
Kolejna 12. edycja festiwalu odbędzie się w Koninie, Poznaniu i Szczecinie. Motywem wiodącym Dies Festus będzie twórczość Sophie Podolski, a także Ernsta Herbecka prezentowana jako poezja dźwiękowa.
Od czerwca 2026 roku cykl festiwalowych audycji dostępny jest na antenie Radia UAP. Seanse odbywają w każdy poniedziałek o godzinie 20.
„Idea wymiany zmienia ideę” [Sophie Podolski 1953‒1974]
9.10.2026
g. 19 | Dobre Niemieckie Porno * Mikołaj Fajfer + Daniel Vlček * p o e s i. f y s i k . * K.O.M.P.F. *
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, Sala Wielka
Dobre Niemieckie Porno
Formacja założona przez Roberta Broniarza, prawdopodobnie w 1993 roku. Startowała swoją pierwszą produkcją nagraną w studiu CZAD w Swarzędzu, pod uchem Sławka Mizerkiewicza i we współudziale muzyków z Happy Pills – zespołu, w którym Robert Broniarz grał wtedy na perkusji. W latach dwudziestych DNP wytworzyło swoisty styl neogotyckiego kreszu, inspirowany tak wieloma różnymi sferami, że trudno coś wyróżnić, bo można coś pominąć. Kompozytor poza tym projektem, współpracuje między innymi z Witoldem Oleszakiem oraz Robertem Gogolem. Nie bez znaczenia pozostaje to, że autor jest także poetą. W utworach znaleźć można nostalgiczną, wielowymiarową, hipnotyzującą atmosferę, która idealnie pasuje do późnych, nocnych odsłuchów, wyborną także w wersji koncertowej. Dobre Niemieckie Porno tym razem wystąpi jako duet [Ewa Szumska, Robert Broniarz].
https://dobreniemieckieporno.bandcamp.com/album/moskwa-dopiewo-berlin
Mikołaj Fajfer + Daniel Vlček
Inspiracja literacka
Osią narracyjną i emocjonalną projektu są teksty Sophie Podolski. Jej ikoniczna „Kraina w której wszystko jest dozwolone” to manifest wolności absolutnej, strumień świadomości i surowa ekspresja. Fragmenty te – pełne surrealistycznych, niepokojących obrazów (takich jak ludzie marznący w czerwonych pokojach czy dzwonienie do ogórka) – stają się tu paliwem dla dźwiękowych i wizualnych improwizacji. Tekst traktowany jest jak tworzywo plastyczne: cięty, zapętlany i dekonstruowany.
Mikołaj Fajfer
aktor z krwi i kości
aktywny na wielu polachtakże w przeszłości między innymi jako w
okalista grup None oraz Neurothing wielokrotnie na wydarzeniach uroruro.manufucktura
ona także wydała kasetę, na której Mikołaj czyta teksty Jacka Felcyna oraz Dariusza Tomaszewskiego
na ostatnim przeglądzie czytał performatywnie „Podręcznik kierowcy kategorii II” [wydanie z 1957 roku]
Daniel Vlček
Malarz, muzyk i kurator. Znany jest z pracy poza ustalonymi grupami czy stowarzyszeniami, cierpliwie pokrywając papier lub płótno bodźcami ze swojego bezpośredniego otoczenia, nasyconego wibracjami kompozycji muzycznych, dźwiękami, hałasami i niesłyszalnym przepływem danych. Jednocześnie, pracując w dużej mierze z podejściem analitycznym w tradycji Johna Cage'a, tworzy własne wibracje dźwiękowe, które przekształca w szablony i warstwy, pozwalając odwiedzającym galerie, koncerty czy performance zmieniać je poprzez swoją obecność, ruch czy aktywną interakcję. W rzeczywistości interakcja lub jej echa są obecne we wszystkich jego instalacjach. Vlček studiował u Martina Mainera, Vladimíra Skrepla i Veroniki Bromovej. W 2003 roku współzałożył grupę artystyczno-aktywistyczną Guma Guar, a później pomógł założyć Galerię Ferdinanda Baumanna oraz galerię sztuki Berlínskej Model. Jest członkiem hardcore-punkowego zespołu Střešovická Kramle oraz duetu ba:zel, który tworzy muzykę witch-wave pop music. Jest również aktywny w obszarze projektowania dźwięku, sztuki instalacji oraz audiowizualnych występów na żywo. Przykładem może być dźwiękowa interpretacja dzieł malarza Františka Kupki, zaprezentowana podczas retrospektywy prac Kupki w Grand Palais w Paryżu (2018) oraz w Narodowej Galerii w Pradze (2019). Na końcu warto wspomnieć, że Vlček założył wytwórnię Transparent Hand, która zbiera głównie jego eksperymentalne projekty, a także aktywnie współpracuje z innymi twórcami.
https://psychedelischeweihnachten.bandcamp.com/album/shot-after-nine
p o e s i . f y s i k .
Projekt założony przez Uwe Moellhusena i Wolfganga Nicka jako środek do podejmowania działań elektroakustycznych. Po tym, jak duet opuścił Wolfgang Nick, Uwe występuje wraz z Alexandrą Macią. p o e s i . f y s i k . to realizacje za pomocą radykalnej ekspansji materiałów. Hybrydowa elektronika, elektroakustyczna manipulacja znalezionych bądź własnoręcznie skonstruowanych obiektów, nagrania terenowe i – przede wszystkim – ciało jako medium. Za pomocą fizycznej ekspresji, performerzy badają porowatą granicę między dźwiękiem a obecnością, między fizycznym doświadczeniem a audialnym eksperymentowaniem. Artyści stawiają pytanie: w jaki sposób ciało, jego gesty, rytmy i bezbronność same w sobie mogą stać się instrumentem?
Kakofonia, ruch, dźwięki ciała, elektroakustyka kontra analogowa elektronika, dźwięk za pomocą obiektów, działanie.
Jest to ucieczka z więzienia powtarzalności w ogrom tego, co nieregularne, niekontrolowalne i brudne.
Impuls, który emanuje z nieoczekiwanego lub szokującego, to jest właśnie nasz bodziec.
P o e s i . f y s i k . musi być zrobiony ze wszystkiego, inaczej byłby to tylko wyrafinowany wieczór z butelką Beaujolais.
https://elektroakustischegarage.bandcamp.com/album/aktionsraum-4
K.O.M.P.F.
duet muzyczny [eksperymentalny mniej lub bardziej]
Ojciec i syn
Kompf Jr zwany lung vomit
„Nic nie muszę
to co twoje teraz jest moje
nic w sobie nie duszę
to co moje teraz jest twoje
stare melodie barwy wojenne
nic nie dzieje przypadkiem
ogólnie nic sie nie dzieje
wszystko się dzieje w walce
wszystko mi się miesza
wszystko się zwiesza
jestem na złej stronie
i na złej taśmie”
________
Kompf
"."
Kropka jako wyrażenie kompletne. Za dużo słów, wystarczy kropka.
10.10.2026
g. 19 | Hubert Kostkiewicz * Vladyslav Lisenkov * Ai fen * Seth Zahn * . MaryśMOON *
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, Sala Wielka
Hubert Kostkiewicz
https://soundcloud.com/hubertkostkiewicz
https://hubertkostkiewicz.bandcamp.com
Gitarzysta, którego charakterystyczny „fizyczny” styl kształtował się w zespole Kurws. Na co dzień udziela się też w postpunkowej grupie Atol Atol Atol. Poza zespołami daje upust swoim fascynacjom muzyką konkretną, elektroakustyczną i improwizowaną. Poszukuje artykulacji, które biorą się z ograniczeń, z niedoskonałości wykonania i zapisu. Swoich poszukiwań zazwyczaj dokonuje za pomocą gitary elektrycznej, ale sięga także po instrumenty akustyczne, przetwarzane nagrania terenowe czy dubowy miks.
Koncertował w wielu miejscach na świecie (Europa, Rosja, Japonia), współpracował z japońskim trio Kukangendai (koncerty na Avant Art Festival i Unsound), Arnoldem De Boerem (ZEA, The Ex), Kenem Vandermarkiem, Mikołajem Trzaską, Łukaszem Rychlickim (Lotto, Kristen) czy Piotrem Łyszkiewiczem (w duecie Spoons & Bones). Praktykuje wolną improwizację w różnych konstelacjach (choćby z Michałem Semberem, Pauliną Owczarek, Mateuszem Rybickim, Arturem Rumińskim i wieloma innymi).
Vladyslav Lisenkov performance
„Gotowanie przez deportowanie”
Gotowanie zaczyna się od dłoni. Nie od przepisu, lecz od pamięci mięśni. To opowieść o prostym daniu: jajko, sól, odrobina mąki. W świecie zabranej ziemi i języka, prostota staje się formą oporu. Saida, Tatarka Krymska, deportowana rękami rosyjskiego imperializmu, wyrwana z domu, wrzucona do wagonu towarowego, miała zniknąć razem ze swoją kulturą. Ale kultura przetrwała w ruchu nadgarstka, w powtarzalności gestu. Gotowanie nie jest tu codziennością, lecz archiwum zapisanym w ciele. Imperium nie potrafi skonfiskować smaku ani deportować pamięci. Stary zeszyt z przepisem nie jest notatką, lecz dowodem istnienia: kruchym, lecz żywym. W ciszy kuchni rodzi się sprzeciw. Bez krzyku. Z mąki i soli. Bo dopóki pamięć przechodzi przez dłonie, przemoc nie ma ostatniego słowa.
Ai fen
Ewelina Vlček-Chiu to polsko-chińska kompozytorka, wokalistka i producentka muzyki eksperymentalnej, która na stałe mieszka i tworzy w Pradze. Artystka zyskała rozpoznawalność na czeskiej scenie niezależnej dzięki nieszablonowemu łączeniu elektroniki, elementów techno, ambientu oraz eksperymentu.
Jako artystka wielonarodowa, w swojej solowej twórczości bada granice własnej tożsamości kulturowej i doświadczeń kobiet. Jej unikalny styl, często określany jako eksperymentalny pop, charakteryzuje się gwałtownymi zmianami wokalnymi – od partii operowych po krzyk – połączonymi z grą na flecie sopranowym i syntezatorach. Przed rozpoczęciem kariery solowej współtworzyła praski, mroczny duet witchwave o nazwie ba:zel. Jej debiutancki album studyjny Postforever (2020) był mroczną, elektroniczną medytacją nad dojrzałością. W 2021 roku ukazała się także jego wersja z remiksami. Kolejne wydawnictwo Daily Grief (2023) kontynuje eksplorację dekonstruowanej elektroniki i trudnych emocji. Najnowszy album I've Been a Body (2025/2026) porusza tematykę macierzyństwa. Jest intymną, głęboką sondą w proces transformacji ciała i psychiki w związku z wejściem w rolę matki oraz filozoficzną refleksją nad kulturowymi oczekiwaniami wobec kobiecości. Artystka w dużej mierze porzuciła ciężkie, elektroniczne bity i techno na rzecz delikatnych instrumentów akustycznych – w tym pianina, klasycznego fletu oraz tradycyjnych instrumentów chińskich.
https://aifen.bandcamp.com/album/ive-been-a-body
Seth Zhan (znany również jako 5E7H)
Brazylijski artysta, sonolog i agitator kulturalny, zajmujący się głównie elektroakustyczną improwizacją free, antymuzyką i noisem. Jego muzyka jest zarówno wysoce techniczna, jak i oparta na badaniach filozoficznych, poruszając tematy takie jak chaos, złożoność, cybernetyka, biologia ewolucyjna, teleologia, patafizyka, DSP i analogowa synteza modularna.
. MaryśMOON
Projekt Marysia Ignatowicza, który stwarza świat od nowa. Inspirowany i wykorzystujący fragmenty graficzno-literackiej powieści Sophie Podolski „Kraina, w której wszystko jest dozwolone” [Le pays où tout est permis]. Głęboko eksperymentalna praca stanowi radykalny, dźwiękowo-słowny konstrukt artystyczny. W swojej warstwie koncepcyjnej bezpośrednio bazuje na literackiej spuściźnie kultowej, belgijskiej artystki Sophie Podolski. Wykorzystuje on fragmenty jej jedynej, wydanej za życia powieści psychodelicznej z lat 1971‒1972. Abstrakcja werbalna noise/electroacoustic.
Przestrzeń, w której dźwięk łączy się ze słowem. Mr. MaryśMOON nie odtwarza literatury, on ją kolonizuje, tworząc na jej zgliszczach własny, osobliwy mikroświat poezji dźwiękowej. Za projekt odpowiedzialny jest uroruro śmie[r]ć który jest twórcą Festiwalu od jego pierwszej edycji. Tłucze się to i owo w ustach. Zawsze z pomocą przybiega Fleszerowa-Muskat. Eksperymentowanie jako odnowa ciała i ducha.
11.10.2026
g. 19 | małe nieba * Ch'eeh Gidi * Laboratorium Dźwięku * Monika Pich *
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, Sala Wielka
małe nieba
Ambientowy duet Adama Frankiewicza i Zofii Tomczyk. Tworzą poetyckie pejzaże dźwiękowe oparte na elektronice, magnetofonach i ręcznie wycinanych loopach taśmowych. Ich muzyka wyrasta z oldschoolowego ambientu, fascynacji analogowymi technologiami i pracy z pogłosem. Adam Frankiewicz jest reżyserem teatralnym, artystą dźwięku i performerem, a Zofia Tomczyk interdyscyplinarną artystką działającą na styku muzyki eksperymentalnej, pracy ze snami i sztuk performatywnych.
https://malenieba.bandcamp.com/album/unfinished-memories-resurfaced-unexpectedly
Ch'eeh Gidi
Polski artysta dźwiękowy, performer oraz kompozytor muzyki eksperymentalnej, aktywnie związany z poznańską i wielkopolską sceną alternatywną. Choć działa w głębokim podziemiu artystycznym, jest rozpoznawalną postacią w kręgach muzyki improwizowanej, noise oraz sound artu. Jego twórczość opiera się na radykalnych poszukiwaniach brzmieniowych. Wykorzystuje elektronikę, modulatory, sprzężenia zwrotne oraz techniki lo-fi. Głównym budulcem mrocznych, hipnotycznych dronów i plam dźwiękowych jest specyficznie przetworzona gitara elektryczna, generatory fal oraz surowe, przesterowane partie wokalne wypowiadające autorską poezję. Swoje albumy i rejestracje koncertowe wydaje własnym sumptem na kasetach albo publikuje na platformie bandcamp. Współtworzy festiwal uroruro.manufucktura od jego siódmej edycji. Gra koncerty w oparciu o autorskie koncepcje, łącząc tekst poetycki, wątki filozoficzne i własny świat dźwiękowy. A wszystko prosto z serca.
Wybrana dyskografia :
Ch'eeh Gidi: TRZY…MARIA…MEMENTO BRAK SŁÓW 2025 nakładem Antenna Non Grata
DariusGidi: SŁOWA KAZIOWE ZAPAMIĘTANE 2026 nakładem autora
https://dariusgidi.bandcamp.com/album/s-owa-kaziowe-zapami-tane
Laboratorium Dźwięku
Duet muzyczny skupiony na dialogu prowadzącym w nieznane zarówno twórców, jak i melomanów stał się przeszłością. Stałą podporę wydarzeń wydawnictwa uroruro.manufucktura współtworzyli Mikołaj Fajfer oraz Maciej Przybylski. Projekt Laboratorium Dźwięku był działaniem stricte eksperymentalnym. Ich występy opierały się na prowokacji polegającej na współistnieniu artystów na scenie poprzez „granie do siebie, wobec siebie i pomimo siebie”. Muzyka duetu tworzyła niekontrolowaną, otwartą strukturę dźwiękową. Mieli wystąpić także i w tym roku na uroUPIORY.
Niestety jeden z twórców pan Maciej Przybylski zmarł 4 lipca 2026.
Usłyszymy jego teksty o sztuce, które czytać będzie Mikołaj Fajfer.
Monika Pich
Polska artystka multimedialna, performerka, kompozytorka oraz teoretyczka i praktyczka sztuki. Jej twórczość koncentruje się wokół audiosfery, tłumaczeń multimedialnych oraz procesów poznawczych w komunikacji wizualnej i dźwiękowej. Ukończyła studia na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (specjalność: realizacja obrazu filmowego, telewizyjnego i fotografia) oraz Edukację artystyczną na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest doktorantką na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (UAP), gdzie prowadzi badania nad translacją w sztuce. Współtworzy Radio UAP. Prowadziła autorską audycję „Space Oddity Recollection” w hiszpańskim radiu Tesla FM, prezentując w niej autorskie miksy i sylwetki innych twórców. Tworzy ścieżki dźwiękowe do filmów, słuchowisk radiowych i projektów performatywnych. Charakteryzuje ją unikalne podejście do nagrań terenowych (field recording) oraz eksperymentalnego wokalu. Pod koniec 2025 roku nakładem krakowskiego labelu Okla Records ukazał się jej album zatytułowany „Slowmotion”, będący fuzją nastrojowych faktur dźwiękowych i muzyki tła przejmującej kontrolę nad przestrzenią.
Jej prezentacja będzie miała charakter poezji dźwiękowej. Po raz trzeci na festiwalu pojawią się fragmenty powieści Sophie Podolski „Kraina, w której wszystko jest dozwolone”.
