WIOSENNE ODSŁONY. ROZDANIE TRZECIE: Opowieści o emigrantach, uchodźcach i włóczęgach | reż. Agnieszka Aysen Kaim
-
TypTeatr / taniec
-
MiejsceScena Nowa
-
Godzina
g. 19
-
Data 25.03.2026
-
Informacja o wejściówkach
wejściówki do odbioru w kasie CK ZAMEK
Gościnny projekt artystyczny ISPAN Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk i projektu UE "Cassandra" #cassandra2425.
„Opowieści o emigrantach, uchodźcach i włóczęgach” to składanka mikrohistorii w wykonaniu młodych opowiadaczy: Natalii Drąki, Dawida Piguta pod opieką Agnieszki Ayşen Kaim. Na spektakl składają się opowieści: „Bahar znaczy Wiosna”, „Don’t worry, Maryś” i „Chłopiec z Lampedusy”. Ze współpracy międzysektorowej pomiędzy Stowarzyszeniem „Grupa Studnia O.” i ISPAN powstał zbiór krótkich opowieści wokół tematu emigracji i uchodźców we współczesnym świecie.
czas trwania: 50’
wiek: 12+
Współorganizacja: Stowarzyszenie „Grupa Studnia O”
Projekt artystyczny promujący młodych opowiadaczy Seminarium: Projekt Cassandra, czyli młodzi opowiadacze zaangażowani społecznie – Festiwal Opowiadania #cassandra2425.
Osoby twórcze:
Natalia Drąka: akompaniująca także muzycznie na instrumentach: kalimba i ukulele, opowiedziała historię małego Erytrejczyka, Tanjina i jego przyjaźni z polską dziewczynką, Angeliką. Jest to historia dzieci, emigrantki i uchodźcy, ale też migrującej materii żywej, nasionka. Takiż to podarek na pożegnanie dostała Angelika od Tajina. To właśnie roślinka (nasionko) była jedynym przedmiotem , który mały chłopiec zdołał zabrać uciekając ze swojego rodzinnego kraju. Opowieść oparta na podstawie książki Rafała Witka „Chłopiec z Lampedusy".
Dawid Pigut: w autorskiej historii "Don't worry, Maryś" przedstawił losy polskiej emigrantki, swojej własnej babci Marysi, która z polskiej wsi na Mazowszu wyjechała do Ameryki w latach 80-tych aby zarobić na życie. Babcia pracowała jako sprzątaczka, m.in u rodzin żydowskich, od których doświadczyła wiele serdeczności, była traktowana jak członek rodziny mimo religijnych i kulturowych różnic. Agnieszka Ayşen Kaim zaś opowie historię swojej mamy, Turczynki, o imieniu Bahar, która wyemigrowała do Polski pod koniec lat 60-tych, i jej trudnościach w odnalezieniu się w polskiej rzeczywistości czasów PRL.
Agnieszka Ayşen Kaim: dr hab. turkologii, prof. Instytutu Slawistyki PAN, polska turkolożka i tłumaczka tureckiego pochodzenia. Zajmuje się: turecką literaturą ustną, kinematografią, relacjami okcydent–orient, tożsamością i wielokulturowością w Imp. Osm. ("Ludzie dwóch kultur – wybrane przypadki transgresji kulturowej Polaków w Imperium Osmańskim w XVII, XVIII i XIX wieku", 2020;"Meddah – turecki teatr jednego aktora. Spotkanie tradycji kultury ustnej z kulturą widowiskową", 2020). Zajmuje się popularyzacją nauki w formie opowiadania scenicznego. Do 2025 roku współtworzyła Międzynarodowy Festiwal Sztuki Opowiadania.
#opisujemy
Osoba na scenie w dynamicznej pozie, z rozłożonymi rękami, w białych okularach przeciwsłonecznych i mikrofonie nagłownym. Ubrana w jasną koszulę i ciemną kamizelkę, oświetlona punktowym światłem na tle ciemnej scenografii.
DOSTĘPNOŚĆ
Ø spektakle/koncerty łączą muzykę, taniec i tekst,
Ø spektakle/koncerty nie są tłumaczone na polski język migowy,
Ø zapewniamy możliwość skorzystania z przenośnej pętli indukcyjnej – o zgłoszenia prosimy przed danym spektaklem,
Ø spektakle/koncerty bez audiodeskrypcji,
Ø sugerowany wiek: 7+,
Ø czas trwania: ok. 60 minut,
Ø bilety: 25 zł (spektakle), 15 zł (koncert),
Osoba z niepełnosprawnością wymagająca asysty może zakupić bilet ulgowy w cenie o 1 zł wyższej niż podana w cenniku. W ramach tego biletu ma ona zagwarantowany wstęp razem z osobą asystującą. Bilet ten będzie weryfikowany w oparciu o oświadczenie o niepełnosprawności.
Ø widzowie i widzki siedzą na krzesłach ustawionych bardzo blisko sceny (max. 80 osób). Miejsca są nienumerowane. Osobom poruszającym się na wózkach zapewniamy miejsca w pierwszym rzędzie,
Ø widownia amfiteatralna jest usytuowana przed sceną. Dystans od pola gry do pierwszego rzędu widowni wynosi ok. 1 metr,
Ø osoby o alternatywnej motoryce i/lub mające problemy z poruszaniem się, będą mogły wejść do sali przed spektaklem lub koncertem w pierwszej kolejności,
Ø w niektórych fragmentach spektaklu lub koncertu będzie słychać głośniejszą muzykę,
Ø w niektórych fragmentach spektaklu lub koncertu wystąpią zmiany oświetlenia.
Jak się tu dostać?
Ø Scena Nowa znajduje się w nowej części Zamku na drugim piętrze. Możesz się tam dostać Wejściem A lub Wejściem do Muzeum Powstania Poznańskiego –Czerwiec 1956.
Po wejściu do budynku skieruj się do szatni, a następnie skręć w prawo w stronę szklanych drzwi i przejdź przez nie. Za ciężkimi, drewnianymi drzwiami znajdują się winda oraz klatka schodowa. Wjedź windą na trzecie piętro. Następnie przejdź przez szklane drzwi. Dalej znajdują się kolejne schody i podnośnik dla wózków. Podnośnik jest uruchamiany przez pracownika ochrony, którego możesz wezwać za pośrednictwem zamkowej kasy (znajduje się w czerwonej tubie) lub bezpośrednio pod numerem telefonu: +48 500 206 265. Jeśli potrzebujesz wsparcia w tym zakresie, napisz do Roberta Dorny: r.dorna@ckzamek.pl.
Ø Osobom, które lubią wiedzieć, czego się spodziewać w nowym miejscu polecamy zapoznanie się z przedprzewodnikiem o CK ZAMEK oraz wykazem toalet dla osób z niepełnosprawnością ruchową;
Ø Więcej informacji w zakładce DOSTĘPNOŚĆ na naszej stronie.
PROSTO MÓWIĄC, CZYLI ZAPOWIEDŹ W JĘZYKU PROSTYM:
„Opowieści o emigrantach, uchodźcach i włóczęgach” – młode osoby opowiadają historie o emigrantach, osobach, które uciekły ze swojego kraju. Opowiadaniom towarzyszy muzyka.
POZOSTAŁE WYDARZENIA
Partnerzy
